Ο Χρήστος Σιάφκος για το "Περιπέτεια στον πλανήτη Μελιτζάν"

Όχι δεν πρόκειται για σενάριο μιας ακόμα χολιγουντιανής ταινίας επιστημονικής φαντασίας,  αλλά για το νέο παιδικό βιβλίο του Δημήτρη Κάσσαρη ( εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ), εικονογραφημένο μάλιστα από τον ίδιο. Ήρωάς του αυτή τη φορά, είναι ο αστρονόμος Γαλιλαίος Εξαίρετος, ο οποίος έχει μια ξεχωριστή ικανότητα: αντιλαμβάνεται τον κίδυνο πολλές ώρες πριν.
Με γερές μουσικές σπουδές, εκπαιδευτική εμπειρία, και κυρίως με καριέρα ερμηνευτή κλασσικού τραγουδιού σην Εθνική Λυρική Σκηνή, ο Δημήτρης Κάσσαρης, έχει λάβει μέρος σε παιδικές όπερες εκτός των άλλων. Από το 1993 όμως δεν περιορίζεται στο να τραγουδάει για τα παιδιά άλλα να τους γράφει και βιβλία. Οδηγός του η Μουσική και θέματα της καθημερινότητας.

Χρήστος Σιάφκος

ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ


Η Σταυρούλα Τσούπρου για το "Περιπέτεια στον πλανήτη Μελιτζάν"

Με αρκετές δόσεις υπερρεαλισμού, του είδους εκείνου που ζει και βασιλεύει στα παραμύθια, ο Δημήτρης Κάσσαρης,(μέλος του μόνιμου καλλιτεχνικού δυναμικού της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, αλλά και του Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου),παρουσιάζει στους αναγνώστες του μια αληθινά εξαίρετη ιστορία για την οικογένοια Εξαίρετου.

Η ευρηματικότητα δεν σταματά στο οικογενειακό όνομα αλλά επεκτείνεται στα ονόματα όλων σχεδόν των ηρώων αλλά και των τόπων, ενώ οι συναρπαστικές εξελίξεις της πλοκής, δημιουργούν πράγματι μια ατμόσφαιρα γνήσιας περιπέτειας. Κατά τη διάρκεια της εξιστόρηση, της οποία τα ηνία κρατά ένας σίγουρος για τον εαυτό του αφηγητής, (τόσο σίγουρος ώστε πραγματοποιεί με άνεση και χωρίς να μπερδεύει τους αναγνώστες του, άλματα εμπρός και πίσω στο χρόνο), ο συγγραφέας βρίσκει την ευκαιρεία να αναφερθεί σε(και ταυτόχρονα πολύ έξυπνα να σατυρίσει), μια σειρά από θέματα -προβλήματα με τα οποία οι μεγάλοι έχουν φορτώσει ελαφρά τη καρδία τα παιδιά, όπως: η καταστροφή του περιβάλλοντος, οι πόλεμοι, η βουλιμία των δημοσιογράφων, οι μεθοδευμένες συχνά για λόγους αντιπερισπασμού εκτονώσεις των “φιλάθλων”.
Μια μάλλον συνηθισμένη οικογένεια, στην οποία συμβαίνει ένα ιδιαίτερα ασυνήθιστο περιστατικό, και ένας πλανήτης, του οποίου το μυστικό αποκαλύπτεται στο μέσον του βιβλίου, συνθέτουν μια προτότυπη αφήγηση από έναν ταλαντούχο παραμυθά.

Σταυρούλα Τσούπρου 
Φιλόλογος – Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Πελοποννήσου
για την ΑΥΓΗ


Παρουσίαση ποιητικής μου συλλογής "ΑΛΛΙΩΣ" στις εκδόσεις Γαβριηλίδη

Πριν σας διαβάσω ορισμένα ποιήματα, να σας ευχαριστήσω που με τιμάτε με την παρουσία σας σε αυτή την πρώτη παρουσίαση του ΑΛΛΙΩΣ, όπου οι ανησυχίες μου κατατέθηκαν και συγκεντρώθηκαν μέσα σε ένα μικρό καλαίσθητο βιβλίο και φιλοδοξούν να φτάσουν να χαϊδέψουν τις χορδές της καρδιάς σας.
Πολλά απ’αυτά τα ποιήματα έχουν διαφορετική αφετηρία, άλλα ως απλές ημερολογιακές σημειώσεις, ταξιδιωτικές εντυπώσεις,  υπαρξιακές σκέψεις, και άλλα απλά ως στίχοι τραγουδιών…

Είναι μία συνήθεια που την εξασκώ από νέο παιδί, πάντα μ’ ένα λεξικό δίπλα μου για την αγάπη της γλώσσας, μια συνήθεια παράλληλη με τις διάφορες άλλες κακές συνήθειες της εφηβικής ηλικίας όπως λέει και το τραγούδι του Μίλτου Πασχαλίδη.

Θέλω να πω η σχέση μου με τον λόγο δεν είναι μία σχέση που ξεκίνησε τώρα ξαφνικά, σχέση περιστασιακή. Απλά, όπως μεγαλώνοντας ωριμάζουν οι τρόποι και τα έργα μας, έτσι ωρίμασαν και οι λέξεις, οι σκέψεις, και τα εκφραστικά μέσα, αλλά αυτό θ’ αφήσω να το κρίνουν άλλοι, περισσότερο αρμόδιοι από μένα.

Το «ΑΛΛΙΩΣ», που αποτελείται από είκοσι, συν εννιά μικρά, αυτοτελή ποιήματα, χωρίζεται σε δύο ενότητες: «Ψυχή Αλλιώς» και «Ανεξίτηλη μνήμη».

Θεώρησα καλό να αρχίσω, ως ποίημα έναρξης της συλλογής, με το ποίημα «Ποίηση», σαν ένα φόρο τιμής στους ποιητές και γενικά τους συγγραφείς που με καθόρισαν και με τα χρόνια μου έβαλαν στο μυαλό σκέψεις και ανησυχίες, να θέλουν να εκφραστούν λυρικά, ποιητικά.

Ποιητές όπως οι Καβάφης, Καρυωτάκης, Σεφέρης, Ρίτσος, Νικηφόρος Βρεττάκος και άλλοι, ως τους Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, Κική Δημουλά, Τίτος Πατρίκιος, κι ακόμα, Αντώνης Φωστιέρης, Αργύρης Χιόνης, κ.ά., πλούσια ποιητική παρακαταθήκη, για ν’ αναφέρω μόνο κάποιους από Έλληνες.
Δεν είναι βέβαια τυχαία και τα δύο Νόμπελ, στον Γιώργο Σεφέρη το 63 και στον Οδυσσέα Ελύτη το 79, έτσι όπως και η ποίηση ξεκίνησε από τον Όμηρο. 

Για το επόμενο ποίημα θα χρησιμοποιήσω ένα μικρό απόσπασμα από τον λόγο του Οδυσσέα Ελύτη, στην τελετή της απονομής του Νόμπελ λογοτεχνίας

  «…στο βάθος η ποίηση είναι η τέχνη να φτάνεις προς αυτό που σε υπερβαίνει. Από τα μυριάδες μυστικά σήματα, που μ’ αυτά είναι διάσπαρτος ο κόσμος να μπορείς να συνθέσεις λέξεις και από τις λέξεις φράσεις που η αποκρυπτο-γράφησή τους να σε φέρνει πιο κοντά στην βαθύτερη αλήθεια.»

 

ΨΥΧΗ

Κάτι ανασαίνει, αιωρείται στον αέρα
Ανάμεσα από σκόνη, σωματίδια και ρύπους
Κάτι βαθύ γι’ αυτούς που υψώνουνε κεραία
Στο άφαντο και πιάνουνε μηνύματα και χτύπους

Κάποιου άλλου κόσμου φωτεινού, ευρύ σαν σάλα
Ασύνορου και άπειρου, διαθλασμένου τόπου
Απ’ της ψυχής τα υψηλά και τα μεγάλα
Του πνεύματος τ’ανέσπερα τοπία του ανθρώπου  

 

ΑΛΛΙΩΣ

Να μηδένιζα τούτη την αντίστροφη μέτρηση

Το μηδέν της ύπαρξης

Το ανύπαρκτο είναι να μηδένιζα

Ζωή αλλιώς, ο χρόνος να μετρήσει

Να ακύρωνα τις ματαιωμένες αφετηρίες

Τόσες αφίξεις νέων απόντων

Τις σιωπηρές συναλλαγές να ακύρωνα

Ταξίδι αλλιώς, η επιτυχία να οριστεί

Να γκρέμιζα τους πύργους αλαζονείας

Τόσα βάθρα αθλίων ρητόρων

Την ευφράδεια των αποσιωπήσεων να φώναζα

Νόημα αλλιώς, οι λέξεις να ηχήσουν

Να θρυμμάτιζα τούτη τη ραγισμένη πορσελάνη

Την απομίμηση του ατόφιου

Τόσους νάρκισσους καθρέφτες

Σωτήρων εκπροσώπων να θρυμμάτιζα

Αλήθεια αλλιώς, η μέρα να χαράζει

Το μέγα τίποτα, χυδαίο και φτηνό

Κι άλλα μεγάλα σε Καιάδα ολισθηρό

Σύννεφο, σκόνη να υψωθεί

Να ανα-προσδιοριστεί

Ψυχή αλλιώς, ο κόσμος εαυτός

 

Πριν από μία εβδομάδα, ήταν η επέτειος θανάτου του Μάνου Χατζιδάκι. Την ημέρα που πέθανε στις 15 Ιουνίου 1994, εμφανιζόμουν στο Ηρώδειο, με την  Εθνική Λυρική Σκηνή, όπου παίζαμε την όπερα «Φαουστ» των Γκουνό – Γκαίτε. Η είδηση του θανάτου του, αναφέρθηκε από τα μεγάφωνα και τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή.

Εκείνο το λεπτό σιγής, πλάστηκε σαν πλαστελίνη μέσα μου ώσπου αυτή η στιγμή να πάρει τη μορφή ποιήματος, υπό τον τίτλο, «Οινοχόος». Όμως θα σας αποχαιρετίσω με δύο άλλα και διαφορετικά ποιήματα. Με ένα ελαφρύ σαν φτερό και με ένα «Δίχως».

ΔΙΧΩΣ

Ζωγραφίζω μάσκες

Μάσκες δίχως έκφραση

Ψυχή ζωγραφίζω

Ψυχή και έκφραση δίχως μάσκες ζωγραφίζω.

 

Ζωγραφίζω στόχους

Στόχους δίχως βέλη

Τόξα τεντωμένα ζωγραφίζω

Τόξα και βέλη δίχως στόχους ζωγραφίζω.

 

Ζωγραφίζω προορισμούς

Προορισμούς δίχως πυξίδα

Να σηκώνω άγκυρες ζωγραφίζω

Άγκυρες και πυξίδα δίχως προορισμούς ζωγραφίζω.

 

Ζωγραφίζω καθρέφτες

Καθρέφτες δίχως μάτια

Μουσική ζωγραφίζω

Μουσική και μάτια δίχως καθρέφτες ζωγραφίζω.

 

Ζωγραφίζω βυθούς

Βυθούς δίχως βάθος

Ανακτώ ύψος ζωγραφίζω

Ύψος και βάθος δίχως βυθούς ζωγραφίζω.

 

Ζωγραφίζω κουμπιά

Κουμπιά δίχως δάχτυλα

Εμπειρία ζωγραφίζω

Εμπειρία και δάχτυλα δίχως κουμπιά ζωγραφίζω.

 

Ζωγραφίζω άρωμα

Άρωμα δίχως αφή

Πάθος ζωγραφίζω

Πάθος και αφή δίχως άρωμα ζωγραφίζω.

 

Ζωγραφίζω ταβάνι

Ταβάνι δίχως ιδέες

Να με τινάζει πνεύμα ζωγραφίζω

Πνεύμα και ιδέες δίχως ταβάνι ζωγραφίζω.

 

Ζωγραφίζω το τέλος

Τέλος δίχως τώρα

Να φωνάζω παρόν ζωγραφίζω

Παρών και τώρα δίχως τέλος ζωγραφίζω.

…..

 

ΝΙΟΤΗ

Είπα να δώσω το όνομά σου

Σ’ αυτό το βρέφος-ποίημα

Που τυχαία καθώς γεννιόταν

Με ρώτησε:

Τι ώρα είναι σήμερα;

Κι εγώ του έδειξα εσένα

Μπα! Πήγε κιόλας άνοιξη; είπε

…..

Σας ευχαριστώ

Δημήτρης Κάσσαρης


Ο Νίκος Ξανθούλης για "Το Χειμωνόσπιτο"

Όταν μου είπαν να αναλάβω τη μελοποίηση των ποιημάτων του “Χειμωνόσπιτου”, διαπίστωσα ότι είναι ένα από τα πιο όμορφα ποιητικά κείμενα για παιδιά που έχω διαβάσει μέχρι τώρα. Το να βρεθεί στα χέρια σου ένα κείμενο που φέρει μέσα του την πιο αγνή ζεστασιά και αυτό καταγράφεται μέσα από αντικείμενα, μέσα από όμορφες εικόνες, είναι μια ευλογία για τον συνθέτη.

Νίκος Ξανθούλης

Συνθέτης, μουσικός της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.


Η Ελένη Μπετεινάκη για "Το Χειμωνόσπιτο"

ΜΕΡΕΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ, ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ! γράφει και παρουσιάζει η Ελένη Μπετεινάκη

Τούτο το σπίτι δεν είναι σαν όλα τα άλλα. Είναι ένα σπίτι γεμάτο ψυχή και νότες. Κάθε τι που το « ακουμπά» έχει τον ήχο της μουσικής. Οι σταγόνες της βροχής έχουν τον ήχο του λα και σαν ανάψει φωτιά για την πίπα του, ο καπνός που βγαίνει από την καμινάδα του έχει τον ήχο του Σι, σαν να τον διαλύει ο αγέρας .Κι έχει κι έναν ένοικο κάποιες φορές το χειμωνόσπιτο, τον Μεσημεράκη, με το κόκκινο ποδήλατο που σαν κτυπά την κόρνα του, όλες οι νότες ακούγονται στη σειρά. Οι βασικοί κάτοικοι όμως τούτου του σπιτιού είναι οι εκατό θυγατέρες του Ήλιου και μια μέρα που κάθισαν όλοι μαζί για φαγητό ένας απρόσκλητος παράξενος επισκέπτης έκανε την εμφάνισή του.

Ήρθε λοιπόν ένας ιπτάμενος Ηλεκτρονικός Υπολογιστής που είχε σαν αφέντη του τον ΗΥ που φορούσε υμίψηλο καπέλο και κάπνιζε ένα μακρύ πούρο. Εγωιστής και αλαζόνας νομίζει πως όλα του ανήκουν και πως γνωρίζει τα πάντα. Διατάζει και θέλει να είναι ο αρχηγός όλων. Ακόμα και την μικρή χελώνα προσπαθεί να …διατάξει να του βρει επειγόντως τον ιδιοκτήτη του σπιτιού, για να μιλήσει μαζί του.

Τούτο το σπίτι, όμως δεν έχει ιδιοκτήτη, έχει μόνο ψυχή και η ψυχή δεν πιάνεται, ούτε αποθηκεύεται στη μνήμη του ΗΥ και φυσικά μαζί της δεν μπορούν να αποθηκευτούν και οι ηλιαχτίδες… Κι επειδή ο χρόνος για τον κύριο με το ημίψηλο καπέλο είναι χρήμα και όχι χάσιμο, τούτος ο κύριος ΗΥ μάλλον είχε μπει, σε λάθος παραμύθι. Τα παραμύθια δεν είναι μηχανές .Θέλουν αγάπη, ομορφιά, ζεστασιά, συγγνώμες, θάρρος και πολλές φορές μια φεγγαρόλουστη νύχτα.

Ένα μουσικό παραμύθι με την δυνατή πένα του Δημήτρη Κάσσαρη και τα ακούραστα πινέλα του Βασίλη Παπατσαρούχα. Μια ιστορία ονειρική για την αγάπη, το μοίρασμα και την προσφορά. Μια ιστορία που αφήνει μια γλύκα στην κάθε ψυχή. Το cd που συνοδεύεται με το βιβλίο σφραγίζεται από την υπέροχη μουσική του Νίκου Ξανθούλη σε τραγούδια και αφήγηση της Λίλας Μουτσοπούλου.
Για παιδιά από 4 ετών !

*Η Ελένη Μπετεινάκη είναι εκπαιδευτικός και βιβλιοκριτικός στην εφημερίδα των Χανίων Πατρίς


Φίλοι - Συνεργάτες


Παρουσιάσεις βιβλίων


Αντώνης Φωστιέρης για το "ΑΛΛΙΩΣ"

Στον Δημήτρη Κάσσαρη που μίλησε “Αλλιώς” για “το μηδέν της ύπαρξης”, ευχές για καλή συνέχεια.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΦΩΣΤΙΕΡΗΣ Ποιητής


Μάρκος Μέσκος για το "ΑΛΛΙΩΣ"

Το ποιητικό βιβλίο “ΑΛΛΙΩΣ”, πατάει γερά στο έδαφος γιατί’ναι πολλαπλά υποψιασμένο και γιατί το προσόν του προέρχεται από τη “λοξή” γλώσσα και τη λοξή ματιά-στοιχείο επικοδομητικό κυρίως στους καιρούς που περιβάλλουν με ζόφους τη ζωή όλων. Πιστεύω στη συνέχειά σας,

ΜΑΡΚΟΣ ΜΕΣΚΟΣ Ποιητής,Κριτικός


Γιώργος Βέης για το "ΑΛΛΙΩΣ"

Ο κόσμος χρειάζεται επειγόντως ανακαίνιση. Μάρτυρες συν τοις άλλοις και οι ημέτεροι στίχοι. Εύγε!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΕΗΣ Ποιητής, Κριτικός, Μεταφραστής Λογοτεχνίας