Παρουσιάσεις βιβλίων


Αντώνης Φωστιέρης για το "ΑΛΛΙΩΣ"

Στον Δημήτρη Κάσσαρη που μίλησε “Αλλιώς” για “το μηδέν της ύπαρξης”, ευχές για καλή συνέχεια.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΦΩΣΤΙΕΡΗΣ Ποιητής


Μάρκος Μέσκος για το "ΑΛΛΙΩΣ"

Το ποιητικό βιβλίο “ΑΛΛΙΩΣ”, πατάει γερά στο έδαφος γιατί’ναι πολλαπλά υποψιασμένο και γιατί το προσόν του προέρχεται από τη “λοξή” γλώσσα και τη λοξή ματιά-στοιχείο επικοδομητικό κυρίως στους καιρούς που περιβάλλουν με ζόφους τη ζωή όλων. Πιστεύω στη συνέχειά σας,

ΜΑΡΚΟΣ ΜΕΣΚΟΣ Ποιητής,Κριτικός


Γιώργος Βέης για το "ΑΛΛΙΩΣ"

Ο κόσμος χρειάζεται επειγόντως ανακαίνιση. Μάρτυρες συν τοις άλλοις και οι ημέτεροι στίχοι. Εύγε!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΕΗΣ Ποιητής, Κριτικός, Μεταφραστής Λογοτεχνίας


Ο Β. Δ. Αναγνωστόπουλος για "Το Χειμωνόσπιτο"

Χαρούμενα βιβλία για παιδιά 

Είναι ευτυχής σύμπτωση να συνυπάρχουν σε ένα παιδικό βιβλίο  η ποίηση, η εικονογράφηση, η μουσική και η αφήγηση, καλλιτεχνικές εκφράσεις που συνευρίσκονται και αλληλοστηρίζονται  για το κοινό αποτέλεσμα. Μιλάω για βιβλία που συνοδεύονται και  από  cd με αφήγηση και τραγούδι. Και είναι προφανής η ωφέλεια για τους μικρούς αναγνώστες, γιατί καλλιεργούν το βλέμμα , την ακοή και συνολικά  τον ψυχικό τους κόσμο.

Ένα βιβλίο για παιδιά μέσης σχολικής ηλικίας , που εντυπωσιάζει για το ποιητικό κείμενο, την εξαιρετική εικονογράφηση, την αφήγηση και τα μουσικά κομμάτια είναι «Το χειμωνόσπιτο» (εκδόσεις Καλέντης, Αθήνα 2014, χ.σ., Α4) με κείμενο του Δημήτρη Κάσσαρη,  ζωγραφιές του Βασίλη Παπατσαρούχα, μουσική του Νίκου Ξανθούλη , με αφήγηση Λίλας Μουτσοπούλου και μια πλειάδα από μουσικούς και άλλους συντελεστές. Το ποιητικό κείμενο συναρπάζει τον αναγνώστη (τον θεατή και τον ακροατή) με τον υπερρεαλισμό του και θέμα του ένα σπίτι που δε μοιάζει με τα συνηθισμένα σπίτια, αλλά είναι «ζωντανό» και συμμετέχουν στην ιστορία όλα τα τμήματά του, όπως η πόρτα, τα παράθυρα, το τραπέζι κ.λπ., και άλλα αντικείμενα όπως ο Ήτα-Ύψηλον (ο Ηλεκτρονικός υπολογιστής), οι θυγατέρες του Ήλιου κ.ά. Το κείμενο ξεχωρίζει για την ποιητική του γλώσσα, τα παράξενα γλωσσικά εφευρήματα, που πυροδοτούν τη φαντασία. Και όλα πλαισιώνονται (στο cd) με θαυμάσια μελωδία.  «Το χειμωνόσπιτο» του Δημήτρη Κάσσαρη, με μηνύματα για την αγάπη και την αλληλεγγύη, είναι ένα βιβλίο που θα το χαρούν και τα παιδιά και οι μεγάλοι.

Β.Δ.Αναγνωστόπουλος,

Ομότιμος καθηγητής πανεπιστημίου


Συναυλίες


Εθνική Λυρική Σκηνή


Εισήγησή μου - παρουσίαση βιβλίου του Διονύση Λεϊμονή στο βιβλιοπωλείο Εν Πλω.

Θα ήθελα να εκφράσω πέρα από την φιλία μας τον σεβασμό που νιώθω για τον φιλόλογο και άνθρωπο Διονύση Λεϊμονή. Για τη σημαντική δουλειά που κάνει, ως εκπαιδ/κός  Β΄μιας εκπ/σης,  προωθώντας και εκτός σχολείου την φιλαναγνωσία, την λογοτεχνία γενικά, μέσα από την διοργάνωση σεμιναρίων δημ/κής γραφής για παιδιά και για εκπαιδευτικούς.

Επίσης στο Φεστιβάλ παιδικού βιβλίου του Βόλου που διοργ/ται με επιτυχία κάθε χρόνο και είναι η ψυχή του. Φέτος είχα την χαρά να είμαι κι εγώ φιλοξενούμενος με το παιδικό βιβλίο μου και να διαπιστώσω από κοντά τη σοβαρή δουλειά που γίνεται εκεί.

Ο Διον. Λεϊμονής, συνέχεια προσφέρει. Η προσφορά του είναι σημαντική και ως ραδιοφ. παραγωγός & δημ/γράφος μέσα από την εκπομπή του “Μιλάμε για το βιβλίο”.

Κάθε φορά με τις εύστοχες ερωτήσεις και παρατηρήσεις του καταφέρνει να δώσει στους ακροατές την βαθύτερη σκέψη, τα κίνητρα και τον εσωτερικό κόσμο των διαφορετικών προσωπικοτήτων που καλεί.

Πόσο σημαντικός είναι λοιπόν ο λόγος και η ανθρώπινη επικοινωνία στην εποχή της εικόνας, της ψηφιακής τεχνολογίας, και της συνεχόμενης απομάκρυνσης από το χειροπιαστό των πραγμάτων και ειδικά του βιβλίου. Και πόσο σημαντικό  για τις νέες γενιές να έχουν τέτοιους δασκάλους-αντίβαρα σε όλα αυτά.

 Ο συγγραφέας Διονύσης Λεϊμονής εμπνέεται από την ιστορία. Όπως και στα προηγούμενα βιβλία του, το 17ο κιβώτιο & το 4ο αλογάκι με θέμα τις κλεμμένες αρχαιότητες, ένα ιστορικό γεγονός,  έτσι και στο Χαμένο Ταίρι, εμπνέεται από την τραγική ιστορία των Μικρασιατών, από τον ανελέητο διωγμό τους, τον δύσκολο καιρό που βίωσαν στους αφιλόξενους τόπους και στη συνέχεια τον πόλεμο, την κατοχή, την αντίσταση και τον εμφύλιο.

Με μαεστρία απλώνει μία φανταστική υπόθεση, μια μυθοπλασία, σμιλεύοντας όπως ένας γλύπτης, γωνίες, καμπύλες, εσοχές και εξογκώματα. Ένας τεχνίτης του λόγου που δημιουργεί ψηφιδωτά κείμενα.

Όταν ο Διονύσης μου πρότεινε να συμμετάσχω στην παρουσίαση για το “Χαμένο ταίρι’’ πριν ακόμα το διαβάσω δέχθηκα με μεγάλη χαρά για όλους αυτούς τους λόγους που ανέφερα πριν. Όταν το πήρα στα χέρια μου το ρούφηξα πραγματικά. 

Εδώ θα ήθελα να συμπληρώσω μια λεπτομέρια, αν έχει κάποια σημασία, ότι  σε κάποιες σελίδες που στη ροή του κειμένου παρεμβάλλονται μικρά ποιήματα, απόλαυσα αυτό το μυθιστ/μα διαβάζοντας και συνθέτοντας.  Ταξιδεύοντας στην ιστορία λοιπόν, κόλλησα σε μία εικόνα από αυτές τις δυνατές που περιέχονται στο βιβλίο.

Στη συνέχεια τα περιθώρια  της σελίδας του βιβλίου γέμισαν σημειώσεις από πεντάγραμμα και νότες.

Αυτό επαναλήφθηκε σε άλλες δύο δυνατές στιγμές του βιβλίου με αντίστοιχα μικρά ποιήματα που θα τα ακούσετε μελοποιημένα σε λίγο.

“Το χαμένο ταίρι” είναι ένα μυθιστόρημα που τα γεγονότα μέσα από την συναρπαστική αφήγηση μιας γιαγιάς που υπήρξε και τα βίωσε περιγράφονται παραστατικά με όλο το βάρος της πικρής τους πραγματικότητας.

Ρεαλιστικές σκηνές του ομαδικού δράματος όπου πρωταγωνιστές και δευτερεύοντα πρόσωπα αγωνίζονται με κάθε τρόπο να ξεφύγουν από τον θάνατο, να επιβιώσουν από τους τσέτες και από τη φωτιά του μίσους.

Όπως αφηγείται η γιαγιά μέσα από την πένα του συγγραφέα…. Οι ζωές τους κρέμονταν από μια πολύ λεπτή κλωστή πασχίζοντας να πηδήξουν στις βάρκες, να ξεφύγουν από το λεπίδι των βαρβάρων, να εγκαταλείψουν όπως όπως, κακήν κακώς την πατρική γη κοιτώντας μπροστά.

Όμως και εκεί στους νέους τόπους, στ Θεσ/κη, στον Πειραιά και στη γη της Μαγνησίας, πατρίδας του συγγραφέα, ένας νέος αγώνας, ένας νέος διωγμός και μια καθημερινή απαξίωση τους περιμένει.  -Έλεος αδέρφια σκούζαμε γυμνοί και ξυπόλητοι στους δρόμους του Βόλου. – Να φύγετε στον τόπο σας τουρκόσποροι, μας απαντούσαν χωρίς ίχνος ανθρωπιάς οι ντόπιοι.

Είναι τόσο ανάγλυφες αυτές οι στιγμές που ο αναγνώστης πάσχει μαζί με τους ήρωες νιώθοντας την ένταση και τη λαχτάρα τους. Όμως παράλληλα, η συγκινητική αφήγηση της γιαγιάς Δέσποινας αγγίζει τον αναγνώστη σαν να ακούει ένα παραμύθι από πολύ μακριά.

Έτσι κι εγώ σε μια στιγμή έπιασα τον εαυτό μου να διαβάζει με ένα χαμόγελο συγκίνησης. Ήταν στο κεφάλαιο «Η ώρα της αγάπης», όπου ο έρωτας μιας άλλης εποχής, που σήμερα μας μοιάζει γραφικός, ξεπερασμένος, απαλύνει την τραγωδία και όπως είπε μ’ έναν αναστεναγμό η γιαγιά… «περνάει ο χρόνος και τα ασήκωτα αλαφραίνουν αγάλι αγάλι μέσα μας»

Και όπως τα μικρά παιδιά ακούν ένα παραμύθι ζόρικο για παιδικές ψυχές, αλλά και με πολλές ομορφιές, έτσι κι όσοι  από τους συγγενείς άκουγαν την αφήγηση θεωρούσαν ότι είναι μια φανταστική ιστορία και όχι μια σκληρή πραγματικότητα.

Ως γνωστόν για τις αιτίες, τα πρόσωπα και τις συνέπειες της Μικρασιατικής Καταστροφής, υπάρχουν ιστορικές καταγραφές. Αφηγήσεις πολλών μαρτύρων που τα έζησαν, αποτυπ/καν σε ντοκυμαντέρ, και έγιναν θεατρικά και κινηματογραφικά έργα.

Στην λογοτεχνία επίσης,  πολoί σημαντικοί συγγραφείς έγραψαν προσωπικά τους βιώματα, όπως ο Ηλίας Βενέζης  που αιχμαλωτίσθηκε από τους τούρκους και στάλθηκε στα τάγματα εργασίας της Άγκυρας, τα Αμελέ Ταμπούρια . Η Διδώ Σωτηρίου επίσης, ο αγιογράφος Φώτης  Κόντογλου από το Αϊβαλί, και άλλοι πολλοί με προσωπικές ιστορίες από την καταστροφή.

Το “χαμένο ταίρι”, κατά τη γνώμη μου, είναι ένα βιβλίο που τα έχει όλα πολύ. Πολύ σπαραγμό και πόνο. Πολύ λαχτάρα για ζωή, πολύ αγωνία και αγώνα για επιβίωση με αξιοπρέπεια στους νέους τόπους της αναγκαστικής φυγής .

Αλλά όπως ισχύει πάντα σ’ αυτόν τον τόπο το επιστέγασμα όλων αυτών έρχεται με  πολύ γλέντι, πολύ χορό και πολύ τραγούδι. …βγαίνει η ζωή χωρίς τραγούδι και χορό θαρρείς… έλεγε η γιαγιά η Δέσποινα και δεν αργούσε να πιάσει τον αμανέ και τα πάθια ιστορώντας όλη την πίκρα της φυλής, τον καημό του Πόντου, μαζί με την ελπίδα του γυρισμού, ανακατεμένα με τη γλύκα της ζωής. Και να οι μπάλοι και οι καρσιλαμάδες όπου έστηναν γλέντια από το τίποτα.

Εύχομαι Καλοτάξιδο και στο Εν Πλώ


Στο λογοτεχνικό περιοδικό “Διαδρομές”

Για το Δεύτερο Φεστιβάλ Παιδικού & Εφηβικού βιβλίου Βόλου

Είναι τιμή για μια πόλη να υπάρχουν πολιτιστικές δράσεις, να γίνονται δημιουργικές εκδηλώσεις που απευθύνονται και προσφέρονται ελεύθερα στον κόσμο. Ειδικά όταν στις δράσεις αυτές περιλαμβάνεται ένα φεστιβάλ για το βιβλίο και μάλιστα απευθύνεται και προσφέρεται απλόχερα σε μικρά παιδιά, σε νέους και γονείς, τότε αποκτά μεγαλύτερη σημασία για την πόλη και γενικά για τον πολιτισμό μας.  

Το Φεστιβάλ Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου που έλαβε χώρα στην πόλη του Βόλου για δεύτερη χρονιά με επιτυχία και με μεγάλη προσέλευση επισκεπτών, τιμά τους διοργανωτές που το οραματίσθηκαν, το σχεδίασαν και το πραγματοποίησαν, την Ένωση Συλλόγων Γονέων & Κηδεμόνων Α’βάθμιας & Β’μιας εκπαίδευσης Βόλου.  Η ανάγκη για την δημιουργία μιας τόσο σπουδαίας διοργάνωσης με θέμα παιδί – βιβλίο δείχνει την ανησυχία και την έγνοια των πνευματικών ανθρώπων της πόλης, δασκάλων, εκπαιδευτικών, γονέων και όχι μόνο, για το σήμερα και το αύριο των παιδιών της. 

Τέσσερις δημιουργικές μέρες του Φεστιβάλ Παιδικού & Εφηβικού Βιβλίου, ήτοι 6,7,8 και 9 του Απριλίου, στο Πολιτιστικό Κέντρο Ν. Ιωνίας, με ένα πλούσιο και γεμάτο πρόγραμμα όπου συμμετείχαν 75 συγγραφείς, 40 εκδοτικοί οίκοι και 86 διαδραστικά εργαστήρια που απευθύνονταν σε παιδιά όλων των τάξεων του Δημ. Σχολείου, σε εφήβους και σε ενήλικες. Δράσεις και εργαστήρια γραφής για εκπαιδευτικούς. Δημιουργική γραφή στην τάξη. Δράση για γονείς και μαθητές Λυκείου. Διαλέξεις και σεμινάρια για την τέχνη της μυθοπλασίας. Παραμυθάδες τραγουδοποιοί. Μουσικές δράσεις μέσα από το λαϊκό παραμύθι αλλά και δράσεις για κωφά παιδιά και με αναπηρία όρασης, πολλά άλλα γύρω από την παιδική λογοτεχνία.

Σε αυτήν όλη την προσπάθεια συνέβαλλε αποτελεσματικά, δημιουργικά, δυναμικά και με το ήθος που τον διακρίνει, ο συγγραφέας φιλόλογος κ. Διονύσης Λεϊμονής. Αγαπημένος φίλος παιδιών, νέων και συγγραφέων, ο Διονύσης, σίγουρα ο πλέον κατάλληλος για αυτή τη δουλειά, εδώ και χρόνια προσφέρει σημαντικό έργο στην πόλη με ενεργή δράση μέσα από την αγάπη του για το βιβλίο, διδάσκοντας, συγγράφοντας και παρουσιάζοντας βιβλία και συγγραφείς μέσα από την εκπομπή του “Μιλάμε για το βιβλίο” στο Ράδιο 1 Μαγνησία news.  

Σε κάθε κατηγορία συμμετεχόντων υπήρχε ομοψυχία, τάξη και οργανοτικότητα.

Τα βιβλιοπωλεία όπου συναντηθήκαμε συγγραφείς και βιβλιοπώλες, ο πρόεδρος κ. Κουτσερής και τα μέλη του Δ.Σ. της Ένωσης Συλλόγων Γονέων Βόλου που βοήθησαν ενεργά ως σύνδεσμος των παιδιών με τα βιβλία των συγγραφέων, η ωραία συναυλία από τους σπουδαστές του Ωδείου στο θέατρο του πολιτιστικού Ν. Ιωνίας, η ομάδα εθελοντών για την ασφαλή διεξαγωγή των εκδηλώσεων, η απλόχερη φιλοξενία μας στις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις, τα δώρα κι ένας πλούσιος μπουφές με κρασί και ευχάριστη συζήτηση γύρω από τις ανησυχίες μας στο τέλος της βραδιάς.  

Προσωπικά ήταν μεγάλη τιμή η πρόταση που μου έγινε από την Ένωση Συλλόγων Γονέων & Κηδεμόνων και τον Διονύση Λεϊμονή, με την στήριξη των εκδόσεων Καλέντης, να συμμετέχω κι εγώ με δράση μου στο 2ο Φεστιβαλ με αφορμή το εικονογραφημένο βιβλίο μου “Το χειμωνόσπιτο”, (εκδ.Καλέντης) Με την μέριμνά τους σε μια οργανωμένη αίθουσα του Πολιτιστικού Κέντρου Ν. Ιωνίας, μου δόθηκε η ευκαιρία να επικοινωνήσω δημιουργικά με πολλά παιδιά, με γονείς και με δασκάλους. Επίσης η ευκαιρία να συναντηθώ με παλιούς και καταξιωμένους συγγραφείς και η γνωριμία μου με νεότερους συγγραφείς και εικονογράφους. 

Είθε και στο 3ο Φεστιβάλ και στην μόνιμη επιτυχημένη συνέχιση του με περισσότερη και ουσιαστικότερη συμβολή όλων μας και όπως πολύ σωστά λέει ο υπεύθυνος επιμελητής αυτού του προγράμματος “περισσότερο συνειδητοποιημένα και λιγότερο ατομικιστικά”. 

Καλή και Γόνιμη συνέχεια σε όλους μας 

Δημήτρης Κάσσαρης 

Μ. Παρασκευή 14 Απρ. 2017


Στον μαγικό κόσμο του παιδικού βιβλίου

Η μουσική με βοήθησε σε όλα στη ζωή μου και η τέχνη γενικά στάθηκε αρωγός στην αναπόφευκτη πεζή καθημερινότητα. Η συγγραφή δημιουργήθηκε αργότερα ως διέξοδος, αυτοανάλυση, εξισορρόπηση και μέτρο ενεργειών και ως άλλα πολλά. Η γραφή μου περιέχει τη μουσική και η μουσική βιβλία και λογοτέχνες που με επηρέασαν. Στη δουλειά μας στο θέατρο η μουσική και τα κείμενα είναι βασισμένα σε έργα μεγάλων ποιητών της παγκόσμιας λογοτεχνίας, Γκαίτε, Σαίξπηρ, Β.Ουγκό, Δουμάς, κ.ά. Όσον αφορά την τραγουδοποιία θα κυκλοφορήσει σε λίγο ένας δίσκος με παιδικά τραγούδια από γνωστή εταιρεία όπου έχω συμμετοχή με τραγούδια μου στίχους και μουσική και παράλληλα ετοιμάζω με συνεργάτες μία μουσική δουλειά για μεγάλους σε συνθέσεις μου επάνω σε ποίηση μεγάλου μας ποιητή. Μέχρι να ολοκληρωθούν δεν μπορώ να πω περισσότερα.

«Το χειμωνόσπιτο» είναι ένα ποιητικό εικονογραφημένο παραμύθι για παιδιά ηλικίας 4 ετών και άνω και για κάθε ηλικία. Έχει αγαπηθεί από τα παιδιά, από γονείς και δασκάλους στα σχολεία και στις βιβλιοθήκες που το παρουσιάζουμε. Παρά τον τίτλο του είναι ένα ζεστό σπίτι όπου κατοικούν οι αληθινές αξίες της ζωής, γι’ αυτό και είναι για όλες τις εποχές του χρόνου και παντός καιρού. Οι διαφορετικοί επισκέπτες μαζί και ο παράξενος της ιστορίας που δημιουργεί την αναστάτωση και την ανατροπή στην ιστορία μας, χρωματίζουν την υπόθεση καθένας με τον δικό του τρόπο.  Έχει πλούσια εικονογράφηση του πολυβραβευμένου Βασίλη Παπατσαρούχα. Το ένθετο CD περιλαμβάνει τραγούδια σε μουσική του συνθέτη και μουσικού της Λυρικής Σκηνής, Νίκου Ξανθούλη, που έκανε και την ενορχήστρωση. Μαζί με ένα μικρό κορίτσι τη Μαριανίκη Ξανθούλη σε κάποια τραγούδια, τραγουδάμε με κέφι τους διαφορετικούς ήρωες του παραμυθιού. Επίσης, το CD περιλαμβάνει σκηνοθετημένη αφήγηση από την ηθοποιό Λίλα Μουτσοπούλου.  Όλα τα όργανα είναι ακουστικά και παίχθηκαν από μικρό μουσικό σύνολο σολιστών που αναφέρονται στο βιβλίο.

Τέλος να προσθέσω ένα χαρακτηριστικό που κάνει αυτό το σπίτι να διαφέρει από τα άλλα:  Είναι ένα σπίτι δίχως ιδιοκτήτες. Ανήκει στη φύση και σε όλους. Γι’ αυτό έχει την πόρτα και τα παράθυρα πάντα ανοιχτά για όποιον θελήσει να μπει μέσα και να αποδράσει από το βουητό του κόσμου. «Είναι πολύ όμορφο να καις μέσα σ’ ένα παραμύθι», ψιθύρισε το τζάκι… «Και ν’ αφήνεις την αγάπη να σε τσουρουφλίζει», είπε το κούτσουρο… «Να σε διαπερνά μια απαλή ζεστασιά», φουρφούρισε η καμινάδα.

Μέσα από θέματα της  πραγματικότητας, που πολλές φορές μπορεί να είναι σκληρή, όπου με τα φτερά της φαντασίας πάντα με παραμυθιακό τρόπο ξεδιπλώνεται ένα ουσιαστικό μήνυμα. Μέσα από θέματα που απασχολούν τον σύγχρονο άνθρωπο και έχουν άμεσο αντίκτυπο στα παιδιά. Η αποδοχή της διαφορετικότητας, το μπούλινγκ, ο ρατσισμός, η δύσκολη εφηβεία, αλλά και η μουσική και γενικά η τέχνη.  Αλλά η έμπνευση μπορεί να δημιουργηθεί και από μια αφελή και ασήμαντη λεπτομέρεια κρεμασμένη σε ένα τοίχο, όπου όμως εσένα σου λέει κάτι.

Όμως εδώ επιτρέψτε μου να αναφερθώ στην δασκάλα πολλών συγγραφέων, όπως και δική μου, χωρίς να το ξέρει η ίδια, την αγαπητή κυρία Λόττη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου που μέσα από τα βιβλία της τα έχει πει όλα πριν από χρόνια. Στο βιβλίο της «Το μικρόβιο της ευεξίας», έχει ένα ολόκληρο κεφάλαιο για την ίδια ερώτηση που κάνατε.  Γι’ αυτό θα αναφερθώ μόνο σε μία φράση: «Η έμπνευση προκαλεί την επιλογή του θέματος. Τα θέματα που ενδιαφέρουν ένα συγγραφέα έχω την αίσθηση ότι βρίσκονται από καιρό εντός του».   

Αλλά πιστεύω και σε μία φράση που συνάντησα διαβάζοντας ένα βιβλίο του Αμερικανού συγγραφέα Φίλιπ Ροθ: Οι ερασιτέχνες αναζητούν την έμπνευση. Εμείς οι άλλοι, απλώς σηκωνόμαστε και πιάνουμε δουλειά.

Εκείνη η φράση που είπε ο μεγάλος Σουηδός σκηνοθέτης Ίγκμαρ Μπέργκμαν: “H διαφορά που έχει το παραμύθι από το ψέμα είναι ότι το ψέμα σε βοηθά να υπεκφεύγεις τις δυσκολίες της ζωής ενώ το παραμύθι να τις αντιμετωπίζεις”.

Έρχονται αυτοί και με βρίσκουν σε ανύποπτο χρόνο εκεί που περπατάω. Ο αιθέρας είναι γεμάτος από παραμυθένιους χαρακτήρες αν παρατηρείς γύρω σου. Έξαφνα το άπλυτο πρόσωπο του μικρού ζητιάνου στο σταθμό στο Μοναστηράκι παραπέμπει σε χαρακτήρα από ιστορία του Ντίκενς και σου ζητάει να το αγκαλιάσεις στοργικά μέσα σε μια δική σου ιστορία.

Να γίνεται γέφυρα για τη φιλαναγνωσία. Μέσα από μηνύματα να μεταδίδει τη χαρά της ζωής, μέσα από το παιχνίδι να γίνεται μονοπάτι και δρόμος για τη γνώση. Ανοιχτό παράθυρο σε έναν όμορφο κόσμο, πολύχρωμο, γελαστό.

Ενημερώνομαι συνεχώς. Συχνά μέσα από την εξαιρετική ιστοσελίδα σας «Ο μαγικός κόσμος του παιδικού βιβλίου» και τις πολύ ενημερωμένες βιβλιοπαρουσιάσεις κάθε στήλης που παρουσιάζουν άξιοι συγγραφείς-εκπαιδευτικοί. Εδώ να αναφέρουμε και τον εμπνευστή και δημιουργό της ιστοσελίδας τον συγγραφέα και εκπαιδευτικό Βασίλη Κουτσιαρή.

Όσον αφορά στα κριτήρια επιλογής και αγοράς παιδικού βιβλίου πρώτα θα πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη την ηλικία του παιδιού. Σε ένα βιβλιοπωλείο ανάμεσα σε πολλά βιβλία ένας έξυπνος τίτλος επάνω σε ένα ελκυστικά όμορφο εξώφυλλο σου κλείνει το μάτι από μια γωνιά. Δεν έχει σημασία αν είναι ή δεν είναι γνωστός ο συγγραφέας. Το παίρνεις στα χέρια σου και στο οπισθόφυλλο ένα μήνυμα σου ψιθυρίζει κάτι καλό. Η εικονογράφηση σε κερδίζει αμέσως γιατί ένα ωραίο αισθητικά βιβλίο, σαν παιδικό στολίδι, είναι επιθυμητό. Στο ταμείο μαθαίνεις και την τιμή για όλα αυτά τα ωραία. Όμως όταν πρόκειται για ένα καλό βιβλίο για δώρο σε παιδί δεν πρέπει να σε σταματάει αυτό. Αντίθετα να το αγοράσεις με χαρά και να το προσφέρεις με την ψυχή σου σαν κάτι πολύτιμο.

Εκτός από τα παιδικά βιβλία μου στις εκδόσεις Κέδρος, Ελλ.Γράμματα, Καλέντης, έχει εκδοθεί η πρώτη μου ποιητική συλλογή «Αλλιώς» στις εκδόσεις Γαβριηλίδης και ολοκλήρωσα μία ενότητα 30 ποιημάτων για παιδιά του Δημοτικού. Επίσης έχω δραματοποιήσει «Το Χειμωνόσπιτο» και είναι έτοιμο να ανέβει για θεατρική παράσταση. Είμαστε στην αναζήτηση συντελεστών και θεατρικής στέγης.

Ότι κι αν πούμε η εικόνα του σύγχρονου ανθρώπου, του hommomobilus, είναι ο καλωδιωμένος με το κινητό που περπατάει αγχωμένα. Νεανικά πρόσωπα απορροφημένα μπροστά σε μια οθόνη, στο μετρό, στα καφέ, στο φροντιστήριο και στο σχολείο. Θα χρησιμοποιήσω 2 φράσεις από άρθρο του δημοσιογράφου Γιώργου Σταματόπουλου : Η ουσία της ζωής έχει πλέον μετακομίσει στην εικόνα και στο θέαμα… αλλά και… οι μαθητές είναι «αντίγραφα» των γονέων…

Να διαβάζει λογοτεχνία. Να πλουτίζει με γνώσεις και εμπειρίες τη κριτική του σκέψη και τον πνευματικό του ορίζοντα. Να ενδιαφέρεται ουσιαστικά για τις τέχνες και τα γράμματα. Να καλλιεργήσει τον κήπο της ζωής του πειθαρχημένα για να ανθήσουν όμορφα άνθη, μπουμπούκια και βλαστοί.

Σαν παιδική χορωδία τραγουδούν και εύχονται :

Ήλιο, Φως, Γιορτή, Χαρά

Ειρήνη, Αγάπη, Προσφορά

Άνθρωποι και Ζώα ευλογημένα

Άφοβα παιδιά ευτυχισμένα

Αρμονία, Υγεία, Ηρεμία, στα Χειμωνόσπιτα όλου του κόσμου.

Ευχαριστώ για την φιλοξενία στην στήλη σας. Καλά Χριστούγεννα!