Σπιτικά - Δημήτρης Κάσσαρης
Τα καινούρια φτερά -Δημ.Κάσσαρης – Σταμ.Κραουνάκη – Λ.Νικολακοπούλου
Όταν έχω εσένα – Σταμάτης Κραουνάκης- Λάκης Λαζόπουλος – Δημήτρης Κάσσσαρης
Μια πόλη μαγική – Μάνος Χατζιδάκις – Δημήτρης Κάσσαρης
Η Κoυπαστή – Δημήτρης Κάσσαρης- Σταμάτη Κραουνάκη – Λίνας Νικολακοπούλου
Την πόρτα ανοίγω το βράδυ – Μίκης Θεοδωράκης- Τάσος Λειβαδίτης- Δημήτρης Κάσσαρης
Βόλτα σε ένα παπούτσι- Δημήτρης Κάσσαρης- Γιάννης Μηλιώκας- (Home Cover Version)
Τα βεγγαλικά σου μάτια -Μιχάλης Μπουρμπούλης – Στάμος Σέμσης- (Home Cover Version)
Από την φιλόλογο - δασκάλα κα Φωτεινή Κουσουλή για το "ΑΛΛΙΩΣ"
Ο Δημήτρης Κάσσαρης είναι συνθέτης, στιχουργός, τραγουδιστής και συγγραφέας. Πάνω απ’ όλα είναι ένας αγαπημένος φίλος και ένας ευαίσθητος άνθρωπος με καρδιά μικρού παιδιού!!! Πώς αλλιώς, αφού αγαπά τα παιδιά, έχει γράψει βιβλία και τραγούδια γι’ αυτά κι έχει τραγουδήσει ο ίδιος προς τιμή τους!!!
Από όλες τις δημιουργίες του, ο λόγος σήμερα για την πρώτη ποιητική του συλλογή “ΑΛΛΙΩΣ”, εκδ. Γαβριηλίδης. Δύο ενότητες ποιημάτων σε μια συλλογή αγάπης για τον άνθρωπο, τον φίλο, τον διπλανό μας, αλλά και τον άγνωστο, αυτόν που υποφέρει,
αυτόν που αγωνίζεται…
Ο δημιουργός εμπνέεται πρωτίστως από κοινωνικά θέματα, αλλά και από τη φιλία, τον έρωτα, την αγάπη… Προσεγγίζει με ιδιαίτερο τρόπο όσα αρνητικά συμβαίνουν γύρω μας και αναζητά εναγωνίως αλλαγή πλεύσης. Θα έλεγα πως όλη η συλλογή
είναι η συνεισφορά του Δημήτρη Κάσσαρη στο να αλλάξουν τα πράγματα… Πόσο όμορφα το εκφράζει στο ποίημα ΑΛΛΙΩΣ, που δίνει και τον τίτλο στη συλλογή:
“Να μηδένιζα τούτη την αντίστροφη μέτρηση
Το μηδέν της ύπαρξης
Το ανύπαρκτο είναι να μηδένιζα
Ζωή αλλιώς, ο χρόνος να μετρήσει.
Να ακύρωνα τις ματαιωμένες αφετηρίες
Τόσες αφίξεις νέων απόντων
Τις σιωπηρές συναλλαγές να ακύρωνα
Ταξίδι αλλιώς, η επιτυχία να οριστεί.
Να γκρέμιζα τους πύργους αλαζονείας
Τόσα βάθρα αθλίων ρητόρων
Την ευφράδεια των αποσιωπήσεων να φώναζα
Νόημα αλλιώς, οι λέξεις να ηχήσουν…”
Συγκλονίζει το ποίημα – μήνυμα παύσης του εκφοβισμού – προς τιμή του αδικοχαμένου Άλεξ:
“… Τούτη η βία, η έχθρητα η τυφλή
Ας είναι η τελευταία.
Ένα μόνο,
Αντί κατάθεσης στεφάνου,
Ας γινόταν ενός λεπτού κατακραυγή,
Πέτρα – θυμός με δύναμη
Στην ολοκάθαρη τζαμαρία
Της καλυμμένης
Σιωπής.” (ΑΛΕΞ)
Πόση ελπίδα στο ποίημα ΔΥΝΑΜΗ, που αφορά στον αγώνα που δίνουν στα κέντρα απεξάρτησης και με αφορμή την απώλεια ενός νέου κοριτσιού γνωστού στον ποιητή, που προσπαθούσε να της εμφυσήσει το πολύτιμο δώρο της ζωής και της δύναμης, μέσα από δημιουργικές διεξόδους:
“Οι ώρες θα φεύγουν, οι δύσκολες ώρες.
Στην κάθε προσπάθεια το χτες θα νικάς.
Τα χέρια θα ανοίγουν, θα αντέχουν τις μπόρες
Σε σώματα δέντρα που ήταν στεγνά.
Οι μέρες θα φεύγουν, οι δύσκολες μέρες.
Δική σου η προσπάθεια κι η κάθε στιγμή
Που γενναία θα περνάς απ’ τις μαύρες τις ξέρες
Κάθε μέρα καθαρή, πιο κοντά στη ζωή…”
Τιμή στους αληθινά μεγάλους, όπως φαίνεται στο ποίημα για τον σπουδαίο Μάνο Χατζιδάκι:
“Μουσικομάγος γητευτής, του αιώνα επίλεκτος
Περήφανος του πνεύματος ιππότης
Καρπός της τέχνης της ζωής, χυμούς αστείρευτος,
Ώριμος κι άγουρος, του έρωτα της νιότης
Ταγός εργάτης, νέος ακούραστος
Προστάτης των τεχνών και των γραμμάτων
Ανθός κι αγκάθι στα κοινά, κρουνός ασίγαστος
Του πάθους, της ζωής και των πραγμάτων…” (ΟΙΝΟΧΟΟΣ)
Μα και νοσταλγία για αγαπημένους φίλους που έχουν φύγει…
“Φεύγουν οι φίλοι, πουλιά γι’ αλλού
Γλυκό σταφύλι ψυχής – μυαλού
Ζωή να στήσουν στην ξαστεριά
Στου παραδείσου κάποια στεριά…
Φεύγουν οι φίλοι λευτερωμένοι
Παρθένο δείλι τους περιμένει
Άγιο ροδόνερο σε τόπο αλλιώτικο
Να στάξουν όνειρο σε βυσσινόκηπο.”
(ΒΥΣΣΙΝΟΚΗΠΟΣ)
Από μια τέτοια συλλογή αγάπης δεν θα μπορούσαν να λείπουν και τα τρυφερά
ρομαντικά ποιήματα :
“Μισόσβηστη γλυκιά μορφή
Στου δοξαριού σου την αφή
Ακόμα ακούω το κύμα σου
Πλέω τη μουσική σου.
Κείνη η στιγμή στη συναυλία
Στην κίνηση του αγκώνα σου
Η αξέχαστη γωνία
Το αιθέριο λίκνισμα άντεξα
Πιωμένος τη μαγεία…”
(ΤΣΕΛΟΦΕΓΓΑΡΟ)
Ποιήματα ομοιοκατάληκτα και σε έμμετρο στίχο τα περισσότερα (δεν είναι εύκολο, αλλά ο Δημήτρης Κάσσαρης τα καταφέρνει περίφημα), με μια γλώσσα μοναδικά συγκινητική, που προκαλούν, πέρα από κοινωνικό προβληματισμό, πλήθος
ανάμεικτων συναισθημάτων στον αναγνώστη, με κυρίαρχη τελικά την αίσθηση της καθαρότητας της ψυχής και τη γλυκιά αίσθηση της ελπίδας…
Το πιο μεγάλο μου ευχαριστώ στον αγαπημένο δημιουργό για την τιμή να μου χαρίσει το βιβλίο του με μια συγκινητική αφιέρωση ποταμό, για όλα τα όμορφα δικά του τραγούδια που μου έχει στείλει, για την εκτίμηση και τη φιλία του!!!
Φωτεινή Κουσούλη
Δασκάλα – Φιλόλογος
ΤΟΞΙΚΟΙ ΤΕΛΟΣ | Δημήτρης Κάσσαρης
(Από σημειώσεις μου – δημοσιευμένο στο f.b.)
Αν και χρησιμοποιώ αυτό το εργαλείο μόνο για γνωστοποίηση και για προώθηση έργων μου, διαβάζοντας συνέχεια για βίαιες συμπεριφορές, απαξίωση, αλαζονεία, προσβολές, για υποτίμηση της προσωπικότητας και σεξουαλική παρενόχληση, θέλησα να εκφράσω κάτι από τις προσωπικές σημειώσεις μου και πρώτα απ’ όλα να δηλώσω την συμπαράστασή μου σε όσες και όσους τα έχουν υποστεί γιατί έχω βρεθεί κι εγώ σε αυτή τη θέση.
Μέσα στα χρόνια και από παιδί έχω βιώσει την τοξικότητα και όλα αυτά, αλλά παντού αντιστάθηκα φεύγοντας και κλείνοντας πόρτες και παράθυρα στην ασχήμια. Χρειάστηκε να κάνω μεγάλο ταξίδι με τον εαυτό μου για να διαχειριστώ το θυμό, τα λάθη μου και άλλα αρνητικά που μου προκάλεσαν, και σε αυτό το ταξίδι με βοήθησαν τα βιβλία και η τέχνη, πνευματικοί άνθρωποι και δάσκαλοι, και η για χρόνια αγαπημένη σύντροφός μου, που είναι ό,τι πιο σπουδαίο και ευγενές έχω γνωρίσει, το πιο αληθινό έργο από τα έργα μου και τραγούδι ζωής από όλα τα τραγούδια μου.
Το ότι κάποιοι από αυτούς τους τοξικούς ανήκουν στο χώρο του πολιτισμού, της επιστήμης και υπηρετούν ευγενείς τέχνες, δεν έχει καμιά σημασία. Έχω υποστεί επίσης λεκτική βία και συνεχείς προσβολές από ανισόρροπη, διαταραγμένη
ψυχολογικά, κατά τα άλλα με διδακτορικό δίπλωμα στην φιλοσοφία των επιστημών και με ειδίκευση στην αραβική φιλοσοφία, να θεωρεί τα συναισθήματα, τη συγκίνηση και κάθε είδους ευαισθησία αδυναμία. Δικαίωμά της, αλλά από την τοξικότητα και την αξεστοσύνη, τον εξευτελισμό και την προσβολή της προσωπικότητας του άλλου που σκορπάει σε ψυχές που την ανέχονται, είναι βέβαιο ότι δεν άφησε τίποτα μέσα της ο Αριστοτέλης και ο Αβερόης.
Άσε κάποιους σπουδαίους μαέστρους, συνθέτες, σκηνοθέτες με φωτεινή πορεία σε σπουδές και καριέρα, που ενώ δεν ακυρώνεται το έργο τους επιβεβαιώνουν το γνωστό «καλύτερα να μην σου τύχει να τους γνωρίσεις από κοντά».
Πιστεύω ότι αυτά τα άτομα δεν κατάλαβαν τίποτα από τους ανθρώπους πέρα από τον έγκλειστο εαυτό τους. Δεν προχώρησαν ένα βήμα προς τους άλλους δεν άκουσαν ποτέ τη λέξη ενσυναίσθηση αλλά και την πολύ απλή αλληλο-σεβασμός, ούτε τους ενδιέφερε ο οποιοσδήποτε άλλος, ας ήταν ακόμα και για χρόνια φίλος κι αδερφός “κολλητός”.
Πείτε “αρκετά”, μη χάνετε πολύτιμο χρόνο και ρίξτε τους ΟΡΙΣΤΙΚΑ στον καιάδα των δυστυχισμένων της ζωής. Διαγράψτε και επιλέξτε με ποιους, με τί και που. Κρατείστε τους λίγους καλούς και ελέγχετε κάθε νέα και ενδιαφέρουσα γνωριμία αν κουραστήκατε να ανέχεστε και να υπομένετε. Ορίστε αυστηρά τα όρια, προστατέψτε και προστατευτείτε και αποφασίστε: ΜΟΝΟ Η ΑΓΑΠΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΑΣ.
ΝΕΡΟΣΤΑΓΟΝΕΣ full album 2018
Νεροσταγόνες – Εννέα αποστάγματα μιας προσωπικής μου κατάθεσης στο φως, μέσα από μικρές φωτεινές γραφές του απέραντου Γιάννη Ρίτσου. Μέσα από τρίστιχα εναλλάσσεται ο έρωτας, η απώλεια και η απουσία. Ζωντανεύει η μνήμη, ο χρόνος και ένα κρυμμένο παιδί. Επάνω σε κάθε συλλαβή τους ακούμπησα με προ-σοχή τις ταπεινές μου νότες.
Ευχαριστώ την ερμηνεύτρια Ρίτα Αντωνοπούλου και τον Πάνο Μπούσαλη. Ευχαριστώ τον κλασσικό κιθαρίστα Μανώλη Ανδρουλιδάκη και τους μουσικούς για την τιμή που μου έκαναν.
Αυτή η κατάθεση, ανήκει και στην αγαπημένη μου Λένα, μάνατζερ ζωής, για το δικό της ταλέντο της επικοινωνίας.
Τέλος ευχαριστώ την εταιρεία Protasis που μέσα στο χάος της δισκογραφίας δίνει φως στις Νεροσταγόνες”.
Δημήτρης Κάσσαρης
Έπαιξαν οι μουσικοί
Kιθάρες, μαντολίνο, μπαλαλάικες: Μανώλης Ανδρουλιδάκης, (1,3,5,8)
Ακκορντεόν, ακκορντίνα: Τάσος Αθανασιάς, (1,5,8)
Φυσαρμόνικες, φλάουτα: Μάνος Αβαράκης, (4,6,7,9)
Τσέλο, μαντολίνο: Σταύρος Παργινός, (2,4)
Πιάνο, πλήκτρα: Γιώργος Τσοκάνης, (2,4,6)
Nτραμς, κρουστά: Αντρέας Νικόλης, (4,7)
Σαξόφωνο soprano: Λευτέρης Κρητικός, (7)
Κλασσική κιθάρα: Δημήτρης Κάσσαρης, (2,4,6,7,9)
Ηχοληψία, μίξη, mastering, studio Topfloor: Πάνος Τσεκούρας
Ενορχήστρωση: Μανώλης Ανδρουλιδάκης
Η Μικρή Όχθη με ζωγραφιές και τραγούδι
Η Μικρή Όχθη
Αφήγηση & video
Μουσική, στίχοι, τραγούδι
Δημήτρης Κάσσαρης
Ζωγραφιές
Ελένη Μαραθού
ΜΑΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ | Συνέντευξη στην Λίνα Μουσιώνη
ΜΑΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
Συνέντευξη στην Λίνα Μουσιώνη
Η πολύ αστεία μου πλευρά, δεν εννοώ το χιούμορ, αλλά την έκφραση μιας παιδικότητας που φυλάω στο απυρόβλητο.
Η αγάπη μου για τα παιδιά, για τα ζώα. Η έννοια μου για εκείνους που βασανίζονται. Να μην πω άλλα…
Και βέβαια το ότι είμαι ψηλός, ξανθός, με γαλανά μάτια και θεληματικό πηγούνι.
Είναι αλληλένδετα, όσο πιο πλούσια βιώματα έχει κανείς τόσο πιο ανοιχτός είναι σε ιδέες και φαντασία. Φυσικά όλα θέλουν καλλιέργεια, μελέτη και συνεχή ενασχόληση. Έρχονται νέα έργα μου, με παιδικά βιβλία, με ποιήματα και τραγούδια που συνέχεια ετοιμάζω. Αλλά σπέρνουμε και θερίζουμε μέσα σε ένα θολό τοπίο όπου ο χώρος της τέχνης έχει υποστεί καταστροφή.
Τα θέματα μου όπως μαρτυρούν τα βιβλία, τα ποιήματα και τα τραγούδια που έχω γράψει, είναι σμιλεμένα με ό,τι με απασχολεί ως πολίτη και ως καλλιτέχνη. Αξίες, περιβάλλον, ανακύκλωση, διαφορετικότητα, μπούλινγκ, και παντού η μουσική.
Έχω συναισθηματική σχέση με τους ήρωες μου. Αν ήμουν ένας από τους ήρωες θα ήμουν και πάλι ο εαυτός μου.
Όταν οι αναγνώστες είναι παιδιά, λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία, η εικονογράφηση και η μουσική συμπληρώνουν και συνοδεύουν το κείμενο του βιβλίου, όλα σε μια ισορροπία. Ένα τέτοιο βιβλίο σίγουρα θα πρέπει να εμψυχώνει προσφέροντας παράλληλα απόλαυση, χαρά, αισιοδοξία.
Τα βιβλία που συνοδεύονται με cd επιβάλλεται να σέβονται το παιδί σαν έναν εν δυνάμει ακροατή που θα επιλέγει στη ζωή του την καλή μουσική και θα αναζητά την αισθητική παντού και όχι να το ξεγελάνε υποτιμώντας την νοημοσύνη του.
Ένα βιβλίο που απευθύνεται σε παιδιά πρέπει να διαθέτει μία πρωτότυπη ιστορία με δράση να τα κρατάει να δουν τι γίνεται παρακάτω, με έξυπνους διαλόγους, με ρυθμό, όπου στην οποιαδήποτε μάχη να νικάει το καλό και να αναδύονται μηνύματα που να κάνουν τα παιδιά να πιστεύουν στο εαυτό τους. Φυσικά μια ευφάνταστη εικονογράφηση έλκει πολύ τα παιδιά ώστε ο αρμονικός συνδυασμός εικόνας και κειμένου βοηθά το βιβλίο να πετυχαίνει τον στόχο του που είναι η καλλιέργεια της ψυχής, της αισθητικής και γενικά της ανάπτυξης της προσωπικότητας του παιδιού.
Το τι αγγίζει τα παιδί – αναγνώστη είναι πιστεύω αυτό που αγγίζει κάθε αποδέκτη ενός βιβλίου που είναι η αλήθεια και μόνο η αλήθεια του δημιουργού του.
Τους αναγνώστες μου δεν τους φαντάζομαι ποτέ. Περισσότερο οι αναγνώστες-παιδιά φαντάζονται και αναρωτιούνται πώς να είναι ένας συγγραφέας από κοντά.
Ποια δύναμη κρύβεται στα βιβλία; Υπάρχει κάποιο βιβλίο που διαβάσατε παιδί και δεν το ξεχάσατε ποτέ;
Τα βιβλία μπορούν να αφυπνίζουν συνειδήσεις, να φωτίζουν τις αθέατες πλευρές, να ενεργοποιούν εσωτερικές δυνάμεις για το κοινό καλό, τη φαντασία και άλλες δυνάμεις.
Δεν ξέχασα ποτέ “το κοριτσάκι με τα σπίρτα” και πάντα το συναντούσα τυχαία σε δρόμους, ώσπου προ ημερών το συνάντησα να ζητιανεύει σε μια γωνιά με ένα μωρό στην αγκαλιά της.
Έχω αλλά ας μείνει μεταξύ μας. Για τα παραμύθια μου αποσύρομαι στο απρόσιτο κρησφύγετο του κάπτεν Χουκ όταν λείπει. Για τα ποιήματα, τους στίχους και τα τραγούδια μου απομονώνομαι στη μυστική λέσχη “Ο Κύκλος των πυροβολημένων καλλιτεχνών”.
ΤΑ ΜΟΥΣΙΚΟΛΟΥΛΟΥΔΑ ΚΑΙ Ο ΠΑΡΑΦΩΝΟΣ ΚΑΚΤΟΣ ένα αισιόδοξο παραμύθι με χαρούμενη εικονογράφηση της Ελένης Μαραθού που κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 2020 από τις εκδόσεις 24 γράμματα. Πρωταγωνιστές είναι τα λουλούδια στον κήπο της μαμάς μουσικής έχουν χαρακτηριστικά ανθρώπων με ανθρώπινα συναισθήματα και ζουν ευτυχισμένα ώσπου ανάμεσά τους φυτρώνει ένα κακάσχημο γεμάτο αγκάθια και χωρίς κανένα ταλέντο φυτό.
Ένα παραμύθι για τη δύναμη της επιβίωσης σε δύσκολες συνθήκες, για τη σημασία της συγνώμης, για τον σεβασμό στο διαφορετικό και για την αγάπη που δεν κάνει διακρίσεις.
Στο συρτάρι μου ανάμεσα σε στυλό, σημειωματάρια και μαρκαδόρους, υπάρχουν όνειρα, ιδέες και ανησυχίες πιασμένες σε συνδετήρες. Έξω από το συρτάρι εκκρεμεί εδώ και δύο χρόνια σε άλλον εκδοτικό, η έκδοση ενός παραμυθιού μου ενώ έχουν ολοκληρωθεί και ετοιμάζονται νέα παραμύθια και ένας νέος δίσκος με τραγούδια μου.
Όπως “ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας” (Μαρκές).
Αυτή η πρωτοφανής κατάσταση που μας έβγαλε όλους έξω από τα νερά μας χρειάζεται σωστή και λογική διαχείριση. Χρειάζεται να βρίσκουμε τη δύναμη κι ας δυσανασχετούμε, να προσαρμοζόμαστε σε ό,τι απαιτεί το να είμαστε ασφαλείς και υγιείς για τον εαυτό μας και με σεβασμό προς τους άλλους. Να ακούμε τους επιστήμονες που καθημερινά ασχολούνται με το θέμα του covid και όχι τον οποιοδήποτε μεταφέρει κάτι που διάβασε και άκουσε.
Μια και μιλάμε για παραμύθια τα σενάρια φαντασίας ξεπερνάνε τους μεγαλύτερους παραμυθάδες. Έχουν αποδείξεις να στηρίξουν ότι λένε; Το μόνο που γνωρίζουμε είναι τα ιατρικά δελτία με τα αυξανόμενα κρούσματα και οι συνεχείς ενημερώσεις των επιστημόνων. Εσείς γνωρίζετε κάτι άλλο;
Καλά να είμαστε δίχως ιούς, να δημιουργούμε με την αγάπη οδηγό παρά τα ατέλειωτα δεινά, όπου χρειάζεται αντοχή, σύνεση και ομοψυχία. Ελπίζω κι εύχομαι να ξημερώσουν λιακάδες για την πανέμορφη πατρίδα μας και για όλο τον κόσμο.
Ευχαριστώ πολύ τον Μαγικό Κόσμο του Παιδικού Βιβλίου και εσένα αγαπητή Λίνα για την φιλοξενία στην όμορφη σελίδα σου και τις ζουμερές ερωτήσεις σου.
Ευχαριστώ πολύ για τη συνεργασία,
Με εκτίμηση
Λίνα Μουσιώνη
Στο texnesonline.gr | Συνέντευξη στη Βάσω Κανιώτη
Δημήτρης Κάσσαρης: ” Συγγραφή και μουσική είναι σχέση αλληλοσυμπληρούμενη και αλληλοεξαρτώμενη”
Ο Δημήτρης Κάσσαρης κατάγεται από τη Μυτιλήνη. Είναι ένας πολυτάλαντος άνθρωπος, ο οποίος ασχολείται πολύ ενεργά με την τέχνη της μουσικής και της συγγραφής και στα έργα του παντρεύει το μουσικό με το συγγραφικό του ταλέντο, ως τραγουδοποιός, τραγουδιστής και συγγραφέας παιδικών βιβλίων. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το νέο του παιδικό εικονογραφημένο βιβλίο με τίτλο “Τα μουσικολούλουδα και ο Παράφωνος Κάκτος” και με αυτή την αφορμή τον φιλοξενούμε σήμερα στις Τέχνες. Σε μια εκ βαθέων συνέντευξη μαθαίνουμε για το πώς βιώνει ο ίδιος ως καλλιτέχνης αυτή την δύσκολη περίοδο, λεπτομέρειες για την συγγραφή των παιδικών του βιβλίων και την μελοποίηση των στίχων του, καθώς και για τις συνεργασίες του με σημαντικούς ανθρώπους του χώρου της μουσικής, κ.ά.
“Τα Μουσικολούλουδα και ο Παράφωνος Κάκτος” είναι ένα αισιόδοξο παραμύθι με χαρούμενη και ευφάνταστη εικονογράφηση της καλής συνεργάτιδός μου Ελένης Μαραθού. Είναι μια καλαίσθητη και προσεγμένη έκδοση με μεγάλο εξώφυλλο που σέβεται το παιδί αναγνώστη. Και ένα πολύ όμορφο δώρο για ηλικίες από 3-10+ ετών.
Είναι μια ευχάριστη ιστορία όπου πρωταγωνιστές είναι τα κάθε λογής πανέμορφα λουλούδια στον κήπο της μαμάς μουσικής η οποία κάθε μέρα τα ραντίζει με δροσερές νότες και αυτά μοσχοβολούν και τραγουδούν ευτυχισμένα. Ώσπου όλα ανατρέπονται όταν ανάμεσά τους φυτρώνει ένα κακάσχημο φυτό γεμάτο αγκάθια και χωρίς κανένα ταλέντο. Τα μουσικολούλουδα έχουν χαρακτηριστικά ανθρώπων με ανθρώπινα συναισθήματα όπου μέσα από διαλόγους & μία απειλή για ένα επερχόμενο κίνδυνο αναδύονται σημαντικά μηνύματα για τη δύναμη της επιβίωσης σε δύσκολες συνθήκες, για τη σημασία της συγνώμης, για τον σεβασμό στο διαφορετικό και για την αγάπη που δεν κάνει διακρίσεις.
Το βιβλίο κυκλοφορεί στα μεγάλα βιβλιοπωλεία ή μπορεί κανείς να το παραγγείλει από βιβλιοπωλείο της περιοχής του. Επίσης on line ή και τηλεφωνικά από τον εκδοτικό οίκο 24γράμματα, τηλ: 210 612 7074 . Επίσης στέλνεται σε όλη την επικράτεια με δωρεάν τα έξοδα αποστολής. Τέλος, ύστερα από επικοινωνία με τον ίδιο τον συγγραφέα αν θέλετε και να σας το υπογράψει.
Θυμάμαι τον έφηβο Δημήτρη πάντα ανήσυχο καλλιτεχνικά, τον σπουδαστή Δημήτρη αριστούχο στο Ωδείο και στο δίπλωμα κλασικού τραγουδιού, τον αγώνα για την επιβίωση, τις συναυλίες σε όλο τον κόσμο με μεγάλους συνθέτες και πολλά άλλα ωραία αλλά και δύσκολα γιατί τίποτα δεν ήταν στρωμένο με ροδοπέταλα μπροστά μου.
Ευτύχησα ως τώρα να τραγουδήσω με σύνθετες όπως οι Γιάννης Σπανός, Μάριος Τόκας, Χρ.Λεοντής, Γ.Χατζηνάσιος, κ.ά. δίπλα σε μεγέθη τραγουδιστές του ελληνικού τραγουδιού και αργότερα δίπλα σε θηρία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής όπου εργαζόμουν ως λυρικός τραγουδιστής. Φτάνοντας στο σήμερα όπου ως τραγουδοποιός τραγούδησαν τραγούδια μου ο Γιώργος Νταλάρας, η Ρίτα Αντωνόπουλου, ο Κώστας Θωμαϊδης, ο Νίκος Ανδρουλάκης και άλλοι όχι τόσο γνωστοί αλλά υπέροχοι τραγουδιστές.
Τίποτα εύκολο δεν υπάρχει αν έχεις απαιτήσεις από τον εαυτό σου και δεν ζεις με ψευδαισθήσεις κάνοντας αναμασήματα. Στο ίντερνετ ανάμεσα σε διαμάντια και φωτεινές εξαιρέσεις, κυκλοφορεί πολύ κακογουστιά και ηχορύπανση με λέξεις ατάκτως ερημμένες υπό μορφή στίχων που τα ονομάζουν ποιήματα και μουσικές κλεμμένες ασυνείδητα η συνειδητά που τα λένε μελοποίηση. Προσωπικά τώρα για αυτό που ρωτάς ακολουθώ το σύστημα εργασίας που μας δίδαξαν οι μεγάλοι μας συνθέτες. Δηλαδή ξυπνάς και κοιμάσαι με αυτό που γράφεις, το παιδεύεις, το δοκιμάζεις και αλλιώς ώσπου το ξεχνάς, μέχρι να το ξανακούσεις αποστασιοποιημένος.
Τα θέματα μου όπως μαρτυρούν τα βιβλία, τα ποιήματα και τα τραγούδια που έχω γράψει, είναι σμιλεμένα με ό,τι με απασχολεί ως πολίτη και ως καλλιτέχνη. Αξίες, περιβάλλον, ανακύκλωση, διαφορετικότητα, μπούλινγκ, και βέβαια η μουσική.
Σχέση αλληλοσυμπληρούμενη και αλληλοεξαρτώμενη. Ως γνωστόν στην ιστορία της τέχνης έχουν γραφτεί μουσικά έργα, μιουζικαλ, όπερες, κλπ όπως και στο θέατρο, όπου τα κείμενα είναι βασισμένα σε έργα μεγάλων ποιητών της παγκόσμιας λογοτεχνίας, Γκαίτε, Σαίξπηρ, Δουμάς, Καμπανέλλης για να θυμηθούμε και το “Μεγάλο μας τσίρκο” με τον αείμνηστο Ξυλούρη.
Δεν το αποφάσισα ούτε ξύπνησα ένα πρωί και είπα τώρα θα γράψω παρα- μύθι. Η σχέση μου με το λευκό χαρτί κρατάει από μικρή ηλικία που έγραφα στίχους για τραγούδια και ημερολογιακές σημειώσεις όντας από μικρός παρατηρητικός. Σε μεγαλύτερη ηλικία σε μια δύσκολη στιγμή έγραψα την ποιητική μου συλλογή “Αλλιώς” που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη και παράλληλα οι σοβαρές λέξεις λοξοδρόμησαν προς έναν άλλο κόσμο φαντασίας και αθωότητας. Τότε γεννήθηκαν τα παραμύθια.
Κάποιοι δημιουργούμε πρώτα για την ψυχή μας με τον σκοπό να επικοινωνήσουμε το εκάστοτε έργο μας με τον κόσμο γιατί το έχουμε ανάγκη δημιουργός και κοινό. Όσο για το αν μπορεί κανείς να βιοποριστεί σήμερα από την τέχνη μοιάζει με ανέκδοτο. Ωστόσο αυτό δεν σταματάει την έμπνευση ή μια ιδέα για να αναπτυχθεί και να γίνει καλλιτεχνικό έργο.
Ειδικά αυτή την εποχή που ζούμε είναι σημαντικό πρώτα απ’ όλα να κάνεις ό,τι χρειάζεται για να παραμένεις ασφαλής για σένα και για τους άλλους σωματικά, ψυχικά, πνευματικά. Όλο αυτό τον καιρό πηγαινοέρχομαι με μάσκα σε στούντιο ηχογραφώντας με καλούς συνεργάτες τραγούδια μου που αφορούν δυο νέες δισκογραφικές μου παραγωγές και για κάποια τραγούδια μου που τα ερμηνεύουν δημοφιλείς τραγουδιστές και αναμένουμε την κυκλοφορία τους. Έτσι κι αλλιώς πάντα έχω κάτι που με περιμένει. Κάποιες εκκρεμότητες όπως αυτή η συνέντευξη, για την οποία ευχαριστώ πολύ κι εύχομαι καλή και ασφαλή συνέχεια.
















